« فصل ، بازمىنمايد اصغر العبيد محمد بن عمر بن محمد سمرقندى كه كاتب فرج بعد الشدة است . . . كه بنده به حكم وقايع ايام و حوادث روزگار از اين حضرت با جلال لازال محفوفة بالعز و الاقبال ، به طرف نهرواله و حدود سواحل درياى محيط افتاد ، به موضعى كه آن را كنبايت مىخوانند . قاضى امام اعزاخص امجد اشرف سديد الملة و الدين ، ظهير الاسلام و المسلمين ، واعظ الملوك و السلاطين ، منشى النظم و النثر ، ملك الكلام ، افضل العالم ، محمد بن العوفى ، يديم اللّه ايامه روزى چند آنجا سكونت ساخته بود ، به سبب اختلاط و مباسطت كه بنده را با او مىبود ائتلافى مىداشت ، الخ » « 1 » از عبارات بالا مسلم مىشود كه عوفى سديد الدين لقب داشته است نه نور الدين ، علاوه برين در لباب الالباب بيتى مذكور است كه دوستى بنام مهذب الدين منصور بن على اسفزارى براى عوفى سروده است از اين قرار : ما أبصرت ايّام عمرى طرفى * قرما كريما كالسّديد العوفى كه از اين هم لقب سديد الدين آشكارا بدست مىآيد . باز در نسخه‌اى از جوامع الحكايات « 2 » متعلق بسال 717 هجرى كه دومين نسخهء موجود و قديمى از اين كتاب است نويسنده خود را سديد عوفى مىخواند « 3 » ، همچنين در نخستين صفحهء « 4 » همين نسخه كلمات زير در حاشيه مذهب جلب‌نظر مىكند . « كتاب جوامع الحكايات و لوامع الروايات من تصانيف الامام ابن الامام حجة الاسلام سديد الملة محمد العوفى رحمه اللّه رحمة واسعة » و دوباره در برگ 202 ب « بسم اللّه الرحمن الرحيم [ ال ] قسم الثالث من كتاب جوامع الحكايات ( برگ

--> ( 1 ) - اينديا افيس ، شماره 1432 فهرست اته ( Ethe ) ، به شمارهء 737 برگ 456 ب و 457 الف ( 2 ) - فهرست نسخ خطى فارسى كتابخانهء ملى پاريس به شمارهء 96 ( 3 ) - برگ 289 ب ( 4 ) - برگ اول ب